Czy możemy liczyć na Francję

autor zdjęcia: Aaron Schwartz/CNP/Bloomberg

źródło: Rzeczpospolita

Emmanuel Macron znalazł się w politycznych tarapatach na własne życzenie, ale urząd prezydenta pozostaje we Francji zwornikiem państwa. Dowodem jest utrzymanie kursu w polityce międzynarodowej, zwłaszcza wobec agresji Rosji na Ukrainę (na zdjęciu Macron i Donald Trump podczas wizyty europejskich liderów w Białym Domu, 18 sierpnia 2025)

Istnieje wyraźny rozziew między ambitnymi celami, jakie prezydent Emmanuel Macron wskazuje Francji i Europie, a możliwościami jego kraju i skalą społecznego poparcia dla jego polityki.

USA nie traktują obecnie Europy jako poważnego sojusznika i partnera. Gdy 18 sierpnia ubiegłego roku prezydent Donald Trump podejmował europejskich przywódców w Białym Domu, był w dobrym humorze i nie szczędził im komplementów. Goście z Europy z nawiązką rewanżowali się gospodarzowi spotkania. Nikt jednak nie mógł mieć złudzeń, że odbywało się spotkanie równorzędnych partnerów. Było to raczej spotkanie hegemona z jego wasalami.

Podobny obraz widzieliśmy nieco później w Hadze, gdzie ogłoszono decyzję o podniesieniu przez państwa członkowskie NATO wydatków na obronę do 5 proc. ich PKB. Tę decyzję przeforsował amerykański prezydent. Była słuszna i zgodna z interesami państw europejskich, ale nie oznacza to, że nabraliśmy przekonania, że w razie poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa Europy, Stany Zjednoczone zaryzykują własne bezpieczeństwo w jej obronie.

Ostatnio stała się rzecz jeszcze gorsza i trudna do wyobrażenia przed inauguracją drugiej prezydentury Trumpa. Amerykański prezydent publicznie rozważa użycie siły wobec Danii, sojusznika USA, w celu pozyskania Grenlandii. Zapewne nie posunie się tak daleko, ale jego słowa są wyrazem nie tylko skrajnej nielojalności w stosunku do sojusznika z NATO, ale powinny stanowić memento dla wszystkich europejskich państw połączonych sojuszem ze Stanami Zjednoczonymi.

Ogłoszenie nowej Narodowej Strategii Bezpieczeństwa...