Futbol w Indiach goni berka

autor zdjęcia: Adimazes/ISL

źródło: Rzeczpospolita

Piłkarską kulturę w Delhi trzeba dopiero stworzyć. Ostatnio w klubie zrobiliśmy ścianę z wygenerowanymi dzięki AI wizualizacjami, na których tłumy kibiców Sportingu idą na mecz, bo do takiego stanu chcemy dążyć.Rozmowa z Tomaszem Tchórzem, trenerem Sporting Club Delhi

Pytanie, które zadają sobie zarówno laicy, jak i zaangażowani kibice, brzmi: jak to możliwe, że w kraju z prawie 1,5-miliardową populacją od dawna nie udaje się stworzyć piłkarskiej reprezentacji na choć przyzwoitym poziomie, która by coś znaczyła w Azji i grywała na mistrzostwach świata.

Takie pytanie często jest zadawane nie tylko w kontekście Indii, ale też Chin, czy – zachowując proporcje – nawet po porażkach Polski, wtedy pojawia się hasło o prawie 40-milionowym kraju, który nie radzi sobie z zestawieniem kilkunastoosobowej drużyny.

W przypadku Indii widzę kilka czynników. Po pierwsze – uważam, że stworzenie drużyny, a już zwłaszcza całego systemu piłkarskiego w danym kraju to proces. A Indie są krajem, w którym nie ma kultury długoterminowej, nie ma kultury procesu. Patrzy się na tu i teraz. W przypadku reprezentacji – na doraźny wynik w eliminacjach mistrzostw świata. W przypadku rozgrywek krajowych – gdy w 2014 r. startowała z pompą Indian Super League, za wielkie pieniądze ściągnięte zostały emerytowane gwiazdy, de facto na trzy miesiące. Bo rozgłos był potrzebny na już.

A w Indiach trzeba stworzyć system, który opiera się nie tylko na pierwszych drużynach, ale i drużynach młodzieżowych, na szkoleniu. Potrzebne jest myślenie o długofalowym procesie treningowym, bez ciągłych przerw i długich wakacji. Tu nie ma mowy, by proces treningowy...