Po „Ministrantach” dyskusja o polskich bohaterach

autor zdjęcia: duet HaWa

źródło: Rzeczpospolita

Teatr to ważna część mojego życia, długo pracowałem jako aktor. Drogę do filmu zapoczątkowało pisanie sztuk teatralnych – mówi Piotr Domalewski, reżyser „Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy – epilog” w Narodowym Starym Teatrze. Premiera 23 stycznia.

Wszyscy kojarzą pana ze wspaniałą filmową i serialową passą, nagrodami za „Ministrantów” – ostatnio w Palm Springs. Tymczasem pan zdecydował się pracować w teatralnej niszy, choć pod najlepszym szyldem Narodowego Starego Teatru, gdzie wyreżyserował pan spektakl „Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy – epilog”. Niektórzy pamiętają, że jest pan absolwentem krakowskiej szkoły teatralnej, ale jak doszło do pracy w Starym?

Teatr, mimo że pracuję głównie w branży filmowej, to ważna część mojego życia, długo się nim zajmowałem, pracując jako aktor m.in. w trójmiejskim Wybrzeżu – trzy lata na etacie – a także w innych teatrach w Polsce. Moją drogę do filmu zapoczątkowało pisanie sztuk teatralnych – jeszcze jako aktor napisałem kilka dramatów. Już jako reżyser filmowy miałem sporo propozycji reżyserowania na scenie, ale nie czułem się na to gotowy. Decydujące okazało się zaproszenie Jakuba Skrzywanka – dyrektora artystycznego Narodowego Starego Teatru w Krakowie, z którym poznaliśmy się w trakcie reżyserowania czytań performatywnych w ramach konkursu dramaturgicznego Aurora w Teatrze Polskim w Bydgoszczy.

Przypomnijmy pana sztuki teatralne.

Napisałem ich sporo. Te, które mogą być znane publiczności, to „Być jak Beata” dla Teatru...