Zastrzelenie Renee Good: zabójstwo czy obrona konieczna?

Tragedia w Minneapolis uwidacznia, jak trudnym zadaniem jest stosowanie prawa. Analiza tych samych dowodów oraz użycie identycznego zestawu reguł służących do ich oceny mogą prowadzić do rozbieżnych rozstrzygnięć, w zależności od osoby wydającej werdykt.

7 stycznia 2026 r. w godzinach porannych w Minneapolis, agent Służb Imigracyjnych i Celnych (ICE) Jonathan Ross zastrzelił siedzącą za kierownicą samochodu amerykańską obywatelkę, 37-letnią Renee Good, matkę trójki dzieci.

Tragedia wzburzyła społeczne emocje w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie. Filmiki dokumentujące zdarzenie błyskawicznie zalały tradycyjne media i stały się wiralami w internecie. Przedstawiciele administracji Donalda Trumpa twierdzą, że funkcjonariusz ICE działał w samoobronie. Burmistrz Minneapolis kategorycznie oświadczył, że śmierci można było uniknąć, zaś oddanie strzałów przez agenta federalnego było absolutnie nieuzasadnione. Zaznaczył, że nie życzy sobie, aby Służby Imigracyjne i Celne nadal operowały w Minneapolis.

Przez USA przetacza się fala protestów, a sprawa jest szeroko komentowana i dyskutowana. Duża część opinii publicznej okrzyknęła czyn agenta ICE mianem morderstwa, część broni stanowiska władz federalnych. Ocena sytuacji idzie zazwyczaj po linii sympatii politycznych. Gdy wyszło na jaw, że ofiara była związana z ruchem lewicowym i żyła w związku homoseksualnym, zaczęły narastać nienawistne, prawicowe komentarze wymierzone właśnie w nią. Część polityków i publicystów stara się narzucić narrację o zdarzeniu opartą wyłącznie na personalnych cechach ofiary lub jej poglądach.

Zdarzenie stało się przedmiotem wzmożonej dyskusji także w Polsce...