Ograniczenia przy zawieraniu umów

Chociaż przedsiębiorca – co do zasady – korzysta z wolności kontraktowej, to ta swoboda zawierania umów ma pewne ograniczenia.

Zasada swobody umów wynika z ustawy – Kodeks cywilny (dalej jako: „KC”). Art. 3531 KC wskazuje, że strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania. Przedsiębiorca może ustalać obowiązki oraz uprawnienia jego i drugiej strony w drodze umowy. Znaczna część przepisów regulujących umowy ma charakter dyspozytywny, tj. pozwalają one na zmianę lub wyłączenie zasad wynikających z ustawy. Przepisy dyspozytywne są stosowane, jeżeli strony nie uregulowały swoich praw i obowiązków odmiennie niż to wynika z przepisów.

Przedsiębiorca może zawrzeć:

∑ umowę nazwaną (która została uregulowana w ustawie, w szczególności w KC, np. umowy: najmu, dzierżawy, sprzedaży, dostawy) lub

∑ umowę nienazwaną (która nie została uregulowana w ustawie, np. umowy: faktoringu, konsorcjum).

1.Czy przedsiębiorca ma ograniczenia w zawieraniu umów?

Tak, zasada swobody umów jest ograniczona wprost w ustawie.

Przedsiębiorca może zawrzeć umowę, której treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego (art. 3531 KC). Powyższe elementy stanowią granice swobody umów.

Treść umowy to postanowienia umowy zawierane przez przedsiębiorcę z drugą stroną. Z kolei przez cel umowy należy rozumieć następstwo, które powinno wystąpić w związku z zawarciem...