Klątwa templariuszy

W pierwszej połowie 1311 r., po blisko czterech latach polityczno-pokazowych procesów Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona, w miesiącach poprzedzających sobór w Vienne, papież Klemens V zamknął się wraz z najwyższymi członkami komisji papieskich w Groseau, blisko opactwa w Malaucène, aby w tamtejszej plebanii wspólnie przeanalizować zebrane zeznania i dowody. To, co nazywamy „procesem templariuszy”, było bowiem szeregiem działań dochodzeniowych, którymi kierowały różne komisje śledcze i trybunały inkwizycyjne powołane przez papieża. Inicjatorem procesu był król Francji Filip IV Piękny. On też wywierał ogromną presję na papieża i członków komisji, ale formalnie nie był nawet oskarżycielem posiłkowym. Od 1310 r. do „procesu” dołączyli obrońcy templariuszy, wśród których najważniejsi...