Odszkodowanie w umowie o zakazie konkurencji po ustaniu zatrudnienia

Z chwilą śmierci pracownika obowiązek powstrzymywania się od działalności konkurencyjnej wygasa. W efekcie odpada również – w odpowiednim zakresie – konieczność zapłaty odszkodowania przez pracodawcę.

Wzrost konkurencji na rynku powoduje, że coraz ważniejsze dla pracodawców staje się odpowiednie zabezpieczenie się przed działaniami konkurencyjnymi ze strony swoich pracowników mających dostęp do istotnych i poufnych informacji.

Możliwość ustanowienia takiego zabezpieczenia przewiduje art. 1012 kodeksu pracy. Zgodnie z tym przepisem pracodawca może zawrzeć z pracownikiem mającym dostęp do szczególnie istotnych danych, których ujawnienie mogłoby narazić go na szkodę, umowę o zakazie konkurencji po ustaniu zatrudnienia. Jednakże firmy, decydując się na taki krok, muszą również pamiętać o obowiązku wypłacania byłym pracownikom odszkodowań, które mają rekompensować im ograniczenia wynikające z takich zapisów.

Odszkodowanie dla pracownika

Zawierając umowę o zakazie konkurencji po ustaniu zatrudnienia, strony powinny dokładnie określić wysokość należnego odszkodowania. Przy czym, zgodnie z § 3 art. 1012 k.p., nie może być ona niższa niż 25 proc. wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika przed ustaniem stosunku pracy, przez czas odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu konkurencji. Oznacza to, że jeśli strony postanowiły, iż wspomniane ograniczenie ma trwać np. 2 lata, to pracownikowi powinno przysługiwać odszkodowanie w wysokości co najmniej 25 proc. sumy jego wynagrodzeń z okresu dwóch ostatnich lat pracy.

Jeżeli chodzi...