Miłosz, być może największy poeta

Lubiłam jego niespokojny intelekt – mówi Cynthia Haven. 30 czerwca przypada 115. rocznica urodzin poety, noblisty.

Jak odkryłaś dla siebie Czesława Miłosza?

Studiowałam u Josifa Brodskiego na Uniwersytecie Michigan. To był człowiek tak dla mnie ważny, że mogę o nim powiedzieć, iż zmienił moje życie. Kiedy zmarł w 1996 r., zaczęłam ponownie czytać jego niektóre eseje. Na pewno pamiętasz, że znajduje się w nich słynne zdanie o Miłoszu, że jest „jednym z największych poetów naszych czasów, być może największym”. Wtedy zaczęłam się zastanawiać, w jakim miejscu na ziemi żyje ten wzór poety. Ku mojemu zaskoczeniu odkryłam, że mieszka po drugiej stronie Zatoki Kalifornijskiej, niedaleko mnie. Pomyślałam: „Czemu nie znaleźć pretekstu, żeby przeprowadzić z nim wywiad?” Tak też zrobiłam i w 2000 r. dwukrotnie umówiliśmy się na rozmowę. Moje wywiady okazały się jego ostatnimi w Stanach Zjednoczonych, zanim na zawsze wrócił do Polski.

Co było dla Ciebie ważniejsze – rozmowa o poezji czy o życiu?

Trudno powiedzieć. Poznanie kogoś osobiście utrwala obraz tej osoby, sprawia, że nabiera on intensywniejszych barw. Nawiązuje się bliższą więź, a wtedy nasz rozmówca staje się kimś więcej niż nazwiskiem na stronie czy postacią z artykułu prasowego.

Lubisz powtarzać, że Miłosz jest największym poetą amerykańskim, tyle, że pisał po polsku. Jesteś przekonana, że Kalifornia,...