Słów kilka o historycznych powodach upolitycznienia prokuratury

Umorzenie sprawy „dwóch wież” wywołało powrót dyskusji o niezależności prokuratury. Przypomnę więc, dlaczego trzeba o tym w ogóle dyskutować. Bo „historia magistra vitae est”.

W modelu stalinowskim prokuraturze, jako odrębnej instytucji, powierzono „strzeżenie praworządności”. Chęć odejścia od tego modelu w środowiskach opozycji antykomunistycznej była więc zrozumiała. Problem w tym, jak od niego odchodzono.

Przy Okrągłym Stole nie doszło do porozumienia. Opozycja słusznie uważała, że prokuratura powinna być demokratycznie kontrolowana i zakładała, że łatwiej jej będzie sprawować tę kontrolę poprzez komisje sejmowe, jeśli prokurator generalny będzie ministrem sprawiedliwości, który jest odpowiedzialny przed Sejmem. Ustawą z 22 marca 1990 r. zniesiono więc Prokuraturę Generalną.

Jedynie w trzech spośród siedmiu projektów konstytucji, prokuratura miała mieć umocowanie w ustawie zasadniczej. W myśl projektu...