Sama flaga nie wystarczy

autor zdjęcia: US History Navy

źródło: Rzeczpospolita

Poczatek operacji „Torch”, 8 listopada 1942 r. Wzięło w niej udział ok. 100 tys. żołnierzy

autor zdjęcia: US Army

źródło: Rzeczpospolita

Porucznik Maurice Britt był wśród żołnierzy, którzy wylądowali na plaży niedaleko miasta Fédala (obecnie Mohammedia) w zachodnim Maroku

źródło: Rzeczpospolita

Niemcy to nie są nadludzie. Jeśli amerykański żołnierz będzie śmiały, dobrze zorganizowany i rzutki, może pokonać niemieckiego wroga – tak amerykańscy oficerowie motywowali swoich żołnierzy do walk w Afryce Północnej.

Grało radio. 24-letni porucznik Maurice Britt „Footsie” ku swemu zaskoczeniu usłyszał głos prezydenta Franklina Delano Roosevelta, który oznajmiał, że inwazja na Afrykę Północną już się rozpoczęła. „Zorientowaliśmy się, że trochę się pospieszył – wspominał później Britt. – Przecież byliśmy jeszcze 13 kilometrów od brzegu”. Potem blondwłosy Britt – prawie sto kilo wagi – zajął miejsce w barce, a ta nareszcie wyruszyła w stronę plaży.

Jak okiem sięgnąć, morze było upstrzone transportowcami. Britt należał do wchodzącego w skład 3. Dywizji 30. Pułku Piechoty, którego dewiza brzmiała: „Nasz kraj, nie my sami”. Był jednym z 35 tysięcy amerykańskich żołnierzy regularnej armii w Zachodnim Zgrupowaniu Operacyjnym dowodzonym przez generała George’a S. Pattona, jednym z trzech korpusów, które atakowały Maroko Francuskie i Algierię w trzech sektorach mierzącego ponad półtora tysiąca kilometrów wybrzeża, ciągnącego się od Safi nad Atlantykiem aż po Algier. Pierwsi Amerykanie skierowani do walki z państwami Osi przybyli w krytycznym momencie wojny. Po paśmie oszałamiających sukcesów w walce z brytyjską 8. Armią w roku 1941 i sporej części 1942 generał Erwin Rommel i jego sławetny Afrika Korps znaleźli się w defensywie na skutek porażki poniesionej pod Al-Alamajn.

W sumie...