Pre-pack po nowemu. Szansa na skuteczną alternatywę dla upadłości

Pre-pack miał przyspieszyć likwidację niewypłacalnych firm i ograniczyć koszty upadłości. W praktyce jego potencjał pozostaje niewykorzystany, ale unijna dyrektywa może to zasadniczo zmienić.

Nie każdy pomysł biznesowy kończy się sukcesem, a każdy przedsiębiorca musi liczyć się z ryzykiem, że konieczna okaże się dogłębna restrukturyzacja podmiotu. Prawo polskie promuje utrzymywanie przedsiębiorstwa dłużnika w kłopotach i  przewiduje cztery procedury restrukturyzacyjne służące porozumieniu z wierzycielami. Nie zawsze jednak przynoszą one skutek – czasem skala problemów sprawia, że jedynym rozwiązaniem jest ogłoszenie upadłości.

1. Obowiązek dłużnika niewypłacalnego

Dłużnik niewypłacalny (płynnościowo lub majątkowo) ma obowiązek złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości w terminie 30 dni od zaistnienia podstawy. Uchybienie temu obowiązkowi naraża reprezentantów dłużnika na odpowiedzialność odszkodowawczą, odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, a nawet odpowiedzialność karną.

Upadłość kojarzy się z likwidacją dłużnika, sprzedażą majątku i spłatą wierzycieli. Obejmuje ona dwa zasadnicze etapy:

∑ ustalenie i spieniężenie majątku dłużnika oraz

∑ ustalenie osób uprawnionych i wypłatę im środków.

Niemniej ze względu na daleko posuniętą formalizację postępowania, zamiast szybko wyeliminować z życia gospodarczego niewypłacalny podmiot i przekazać wierzycielom środki z likwidacji, proces upadłościowy ciągnie się latami. Zdarza się więc, że zanim dojdzie do jego zakończenia, kwota narosłych kosztów urasta do gigantycznych...