Prawo urzędnika do ujawnienia nadużycia (1)

Wyrok z 12 lutego 2008 r. stał się punktem odniesienia dla całego późniejszego orzecznictwa. To do sformułowanych w nim kryteriów Trybunał w Strasburgu powracał w następnych sprawach.

Dwa poprzednie artykuły z tego cyklu poświęcone były ochronie sygnalistów w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Aby jednak właściwie zrozumieć standard wypracowany w Strasburgu, trzeba powrócić do sprawy, od której rozpoczęło się jego kształtowanie.

Swoistą matką strasburskich spraw dotyczących sygnalistów jest Guja przeciwko Mołdawii. To właśnie w tym wyroku Trybunał po raz pierwszy określił kryteria pozwalające ocenić, kiedy pracownik ujawniający informacje uzyskane w związku z zatrudnieniem może korzystać z ochrony art. 10 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Waga zagadnienia była widoczna już na etapie postępowania.

Punkt odniesienia

Skarga została początkowo przydzielona Izbie Czwartej Sekcji, jednak ta nie wydała własnego wyroku. Zrzekła się jurysdykcji na rzecz Wielkiej Izby. Sprawa została zatem rozpoznana przez 17 sędziów Wielkiej Izby bez wcześniejszego orzeczenia składu siedmioosobowego. Nie był to przypadek. Trybunał stanął przed nowym pytaniem: czy urzędnik, który przekazuje prasie wewnętrzne dokumenty mogące świadczyć o politycznym nacisku na prokuraturę, jest nielojalnym pracownikiem, czy sygnalistą działającym w interesie publicznym?

Wyrok z 12 lutego 2008 r. stał się punktem odniesienia dla całego późniejszego orzecznictwa. To do sformułowanych w nim kryteriów...