![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Dwunastu
Od kilku lat toczy się spór o klasztor w Supraślu
Dwunastu
Janusz Niczyporowicz
Zeszli z wysokości świętej góry Atos, nad rzekę Supraśl, do osady Gródek, na skraju Puszczy Knyszyńskiej, w Wielkim Księstwie Litewskim. Zapewne rozejrzeli się, szukając miejsca na cichą rozmowę z Panem Bogiem, gdyż jako mnisi mieli za zadanie dźwignąć monaster w państwie Jagiellonów. A pomocny był im arcybiskup smoleński, Józef Sołtan oraz Marszałek Wielkiego Księstwa Litewskiego, Aleksander Iwanowicz Chodkiewicz, pobożny wielce, prawosławny magnat, fundator.
Było to w roku 1498. Dwa lata później, szukając znaczniejszego odosobnienia na rozmowy ze Stwórcą, święci mężowie z góry Atos przenieśli się na uroczysko Suchy Hrud, też nad rzeką Supraśl i tam poczęli dźwigać monaster. Trwają tu zresztą do dzisiaj. W rok stanęła drewniana cerkiew świętego Jana Teologa, a wkrótce rozpoczęli budowę murowanej świątyni Zwiastowania Najświętszej Marii Panny. Wówczas to arcybiskup smoleński podarował mnichom kopię cudownej Smoleńskiej Ikony Matki Bożej Odigitrii.
W połowie XVI wieku ihumen Sergiusz Kimbar otrzymał tytuł archimandryty, a monaster miano Ławry. Zbudowano już cerkiew Zmartwychwstania oraz katakumby, a Nektariusz, atoski mnich, wykonał freski w świątyni.
Pięćset lat później, na świętej górze...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
