Albo zwolnienie, albo odliczenie

Podatnik, który na podstawie polskiego przepisu, będącego wadliwą implementacją regulacji unijnych, korzystał ze zwolnienia 
z VAT, nie mógł jednocześnie odliczyć podatku naliczonego z tytułu zakupów nabywanych na potrzeby prowadzonej działalności, zwolnionej z podatku. 
Podatnik miałby prawo do odliczenia, 
gdyby zastosował bezpośrednio dyrektywę, pomijając przepisy krajowe, i uiścił daninę 
z tytułu świadczonych usług.

Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 27 maja 2014 r. (I FSK 2137/13).

Naczelnik urzędu skarbowego wszczął postępowanie podatkowe w zakresie VAT, w trakcie którego ustalił, że podatnik (dalej także: spółka) nabył prawo wieczystego użytkowania gruntów. Organ stwierdził, że spółka nie miała na celu wykorzystania zakupionych nieruchomości na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, lecz nabyła je z zamiarem przekazania w ramach aportu innej spółce, a zatem dokonania czynności zwolnionej z VAT. Organ zakwestionował prawo spółki do odliczenia podatku naliczonego w związku z wykorzystaniem przedmiotowych zakupów do czynności nieopodatkowanej (aport). Zgodnie z obowiązującymi w okresie, którego sprawa dotyczy, przepisami wniesienie aportu było czynnością zwolnioną z VAT.

Spółka wniosła na decyzję organu skargę do WSA. Jej zdaniem nie można było przyjąć, że w wyniku wniesienia aportu spółce utraciła prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystanego przez siebie towaru. Bez znaczenia pozostaje przy tym, że spółka nie opodatkowała czynności...