Infamia za łamanie prawa

źródło: materiały prasowe

Jerzy W. Gałkowski

Może do elementów składowych patriotyzmu trzeba dołączyć nowe: cierpliwość, życzliwość, rezygnację 
z pielęgnowania polskiego piekła, w którym siedząc, pilnujemy kotłów z wrzącą smołą – pisze filozof.

Świadome i aktywne podjęcie odpowiedzialności za ten kawałek świata i za tę cząstkę społeczeństwa ludzkiego, w której się żyje, jest patriotyzmem. Ma on różny kształt, zależny od czasu i okoliczności.

Bycie członkiem społeczności narodowej, członkiem państwa, nie jest tylko sprawą biologicznych i materialnych konieczności, ale przede wszystkim sprawą istnienia i działania osobowego, wyrazem świadomego i wolnego podjęcia losu, nawet jeśli u jego początków stają jakieś determinanty czasu i przestrzeni. Uznaję i podejmuję swoje zadania oraz swoje uprawnienia wynikające z kulturowej i prawnej struktury tego życiowego podłoża. Przez czynne podejmowanie solidarności z nim staję się aktywnym członkiem narodu, patriotą.

Patriotyzmem jest więc dbałość o pomyślność kraju zarówno jako całości, jak i o poszczególne grupy społeczne, o pojedynczych obywateli; to dbałość o dobro wspólne tak, jak je określił Jan Paweł II – dobro całej wspólnoty i każdej osoby. Na pomyślność składa się zadowolenie jednostek i społeczności; zaspokojenie – a przynajmniej dążenie do zaspokojenia – wyrażanych potrzeb. Oczywiście to wszystko winno się dokonywać w sposób sprawiedliwy oraz zgodnie ze słusznymi potrzebami.

Sprawiedliwość i słuszność nie są łatwe do określenia w życiu codziennym, a ich zdefiniowanie językiem polityki bywa dyskusyjne, bo naznaczone często partyjnością. Nieraz trudno...