![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Wola stron nie przesądzi o rodzaju umowy
Gdy umowa faktycznie jest wykonywana w warunkach wskazujących na stosunek pracy, to właśnie takie ustalenie, a nie treść oświadczeń woli złożonych przy jej zawieraniu, decyduje o charakterze stosunku prawnego łączącego strony. Decydujące znaczenie można nadać woli stron dopiero wtedy, gdy zawarta umowa wykazuje cechy wspólne dla umowy o pracę i umowy prawa cywilnego z jednakowym ich nasileniem.
Tak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z 17 maja 2016 r. (I PK 139/15).
Powódka wniosła o ustalenie istnienia stosunku pracy. Przed przejściem na wcześniejszą emeryturę była zatrudniona u pozwanego jako laborantka na podstawie umowy o pracę. Po przejściu na emeryturę pracodawca zaproponował jej dalsze zatrudnienie, ale na podstawie umowy zlecenia. Kobieta świadczyła pracę na zleceniu w takim samym zakresie jak poprzednio. Strony wpisały jednak do umowy brak konieczności osobistego świadczenia pracy i co za tym idzie – możliwość zastępstwa powódki za zgodą pozwanego. Powódka nigdy nie skorzystała z tego zapisu umowy, m.in. z powodu konieczności posiadania specjalistycznych uprawnień. Pracę na podstawie umowy zlecenia świadczyła w siedzibie pozwanego, w ściśle określonych godzinach, pod nadzorem organizacyjnym pracodawcy.
Sąd I instancji uznał powództwo o ustalenie istnienia stosunku pracy, jednak sąd II instancji przyznał rację pozwanemu i oddalił roszczenie kobiety. Od tego wyroku powódka wniosła skargę do Sądu Najwyższego. SN skargę uwzględnił i przekazał sprawę sądowi okręgowemu do ponownego rozpoznania.
W...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
