Odpowiedzialność pracownika jest najczęściej ograniczona

Tylko gdy szkoda została wyrządzona umyślnie lub nie miała związku z wykonywaniem obowiązków pracowniczych, pracodawca może dochodzić pełnego odszkodowania. Także utraconych zysków.

Na sale sądowe często trafiają sprawy, w których pracodawca pozywa pracownika o odszkodowanie. Nie zawsze kończą się one pomyślnie dla szefów, nie tylko z uwagi na trudności dowodowe, ale równie często przez przypisywanie pracownikom szkód, za które nie odpowiadają. Nierzadko sam pracodawca przyczynia się do szkody albo jest wręcz za nią odpowiedzialny w całości.

Jak mierzyć staranność?

Warunkiem uzyskania odszkodowania od etatowca, który wyrządził pracodawcy szkodę, jest zaistnienie przesłanek warunkujących jego odpowiedzialność. Są nimi: wina, istnienie szkody, bezprawność zachowania pracownika przy wykonywaniu obowiązków pracowniczych oraz związek przyczynowy pomiędzy bezprawnym zachowaniem a powstałą szkodą. Pracownik odpowiada za szkodę, gdy swych obowiązków nie wykonuje w ogóle lub wykonuje je w sposób nienależyty, co przesądza o bezprawności jego zachowania. Przejawiać się to może zarówno działaniami, jak i zaniechaniami wykonania obowiązków, które do niego należały. Bezprawność zachowań i zaniechań pracownika bada się, oceniając, czy pracownik dochowywał należytej staranności przy wykonywaniu pracy. Pracownik ma bowiem obowiązek wykonywać pracę sumiennie i starannie, dbając jednocześnie o dobro i mienie pracodawcy (art. 100 k.p.). Mierniki staranności ustala się odmiennie dla każdego pracownika, przy uwzględnieniu...