Bezpieczniejsza pani będzie

autor zdjęcia: Kraków IPN

źródło: Rzeczpospolita

Janina Lewandowska, polska pilotka szybowcowa, spadochroniarka, jedyna kobieta zamordowana przez Sowietów w Katyniu

Czuła, że chociaż starała się nie zwracać na siebie uwagi, budzi dyskretne zainteresowanie oficerów. Kobieta? I jeszcze w mundurze oficera? Jak to w ogóle możliwe? Przecież w polskim wojsku kobiet żołnierzy nie było, oficerów tym bardziej.

Janina do punktu zbornego na poznańskim Dworcu Zachodnim dotarła sprawnie. Gromadzili się tam cywile. Czekało też kilku kolegów z Aeroklubu Poznańskiego. Powitali się niezbyt wylewnie, po żołniersku, ale wszyscy czuli wzruszenie i powagę chwili. Oto zaczyna się czas, którego wszyscy się spodziewali – każdy jednak też błagał Pana Boga, by nie nastąpił. Teraz trzeba się było z nim zmierzyć.

Poza tym wszyscy starali się maksymalnie skupić i działać w sposób zdyscyplinowany, by jak najsprawniej opuścić miasto. Nie było to łatwe. Na dworcu panował chaos, ludzie się przepychali i tłoczyli. Każdy chciał wsiąść do wagonu, zabrać dzieci, starszych rodziców i chorą ciotkę, by uciec od tego wszystkiego. Jednak tory miały bardzo konkretną przepustowość, składów brakowało. Ludzie stłoczeni w jednym miejscu, w strachu reagowali skrajnie: jedni stoickim spokojem, drudzy krzykiem, jeszcze inni histerycznym śmiechem i gadaniem o niczym. Dzieci głównie płakały.

Chciała być traktowana jak żołnierz

Lotnicy z Aeroklubu Poznańskiego, Janina i trzech kolegów, zachowywali pełen spokój. Ponieważ brakowało wagonów, załadowali się na otwartą platformę pociągu towarowego przy peronie szóstym, który miał jechać na wschód. Akcję zaplanowali zaraz po wybuchu wojny w nadziei, że będą się tam...