Poręczenie przez gminę wymaga dwóch limitów – sam zapis wydatków w budżecie nie wystarczy

Ujęcie wydatków na poręczenia w uchwale budżetowej to za mało, by burmistrz mógł je legalnie udzielić. Konieczne jest także określenie maksymalnego limitu zobowiązań przez radę gminy.

null

∑ Miasto planuje udzielić poręczenia za zobowiązanie kredytowe spółki miejskiej w wysokości 500 tys. zł. W uchwale budżetowej został określony limit wydatków, zgodnie z art. 212 ust. 1 pkt 7 ustawy o finansach publicznych. Powstaje jednak wątpliwość, czy samo ustalenie tego limitu jest wystarczające do udzielenia poręczenia przez burmistrza, czy też konieczne jest dodatkowe określenie dla organu wykonawczego limitu zaciągania zobowiązań.

Poręczenie jest instytucją prawa cywilnego, uregulowaną w przepisach Kodeksu cywilnego (k.c.). Zgodnie z art. 876 tej ustawy, przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się wobec wierzyciela do wykonania zobowiązania na wypadek, gdyby dłużnik go nie wykonał. Oświadczenie poręczyciela powinno być pod rygorem nieważności złożone na piśmie. W art. 879 k.c. postanowiono zaś, że o zakresie zobowiązania poręczyciela rozstrzyga każdoczesny zakres zobowiązania dłużnika. Jednak czynność prawna dokonana przez dłużnika z wierzycielem po udzieleniu poręczenia nie może zwiększyć zobowiązania poręczyciela.

1. Poręczenie jako zobowiązanie – podstawy finansowe

W ocenie prawnej istotne znaczenie mają przepisy ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w tym art. 94. Z jego treści wynika, że jednostki samorządu terytorialnego mogą udzielać poręczeń i gwarancji, z uwzględnieniem...