Rozliczenie „korzyści” finansującego po wygaśnięciu umowy leasingu

Pojęcie „korzyści” w leasingu pozostaje jednym z najbardziej spornych elementów rozliczeń po wygaśnięciu umowy. Orzecznictwo i doktryna wskazują, jakie świadczenia i oszczędności pomniejszają roszczenia finansującego.

Art. 7095 par. 3 Kodeksu cywilnego stanowi, że w określonym przypadku [>patrz ramka] finansujący może żądać od korzystającego natychmiastowego zapłacenia wszystkich przewidzianych w umowie a niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i wygaśnięcia umowy leasingu oraz z tytułu ubezpieczenia rzeczy, a także naprawienia szkody. Termin „korzyści” stał się przedmiotem szerokiej analizy zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie. Jak wskazuje się w komentarzu do Kodeksu cywilnego (G. Sikorski [w:] Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. M. Balwicka-Szczyrba, A. Sylwestrzak, Gdańsk 2026, art. 70915 k.c.), ustawodawca posługuje się ogólną formułą, zgodnie z którą zobowiązania korzystającego powinny zostać pomniejszone o wszystkie korzyści, „jakie finansujący uzyskał wskutek wygaśnięcia umowy leasingu”. Obejmuje ona w praktyce wszelkie kategorie korzyści ekonomicznych, które dają się wyrazić w pieniądzu i pozostają w związku z zakończeniem stosunku leasingu.

1. Brak definicji ustawowej

Na tle tej regulacji Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że pojęcie „korzyści” nie zostało ustawowo zdefiniowane, co przekłada się na różnorodność jego ujęć w doktrynie. W wyroku z 14 lipca 2010 r., V CSK 4/10, wskazano, że bywa ono rozumiane wąsko – jako oszczędności w wydatkach związanych z utrzymaniem rzeczy, w tym...