O naprawianiu relacji między Polakami i Niemcami

autor zdjęcia: ANDRZEJ ŚLUSARCZYK

źródło: Rzeczpospolita

Znak pokoju przekazany przez premiera Tadeusza Mazowieckiego i kanclerza Kohla w trakcie „mszy pojednania” 12 listopada 1989 r.

autor zdjęcia: SSGT F. Lee Corkran

źródło: Rzeczpospolita

Przewodniczący Rady Ministrów NRD Hans Modrow, kanclerz RFN Helmut Kohl, burmistrz Berlina Zachodniego Walter Momper i w tle burmistrz Berlina Wschodniego Erhard Krack podczas otwarcia Bramy Brandenburskiej, 22 grudnia 1989 r.

autor zdjęcia: Szczebrzeszynski/Wikipedia

źródło: Rzeczpospolita

Pomnik kanclerza Willy’ego Brandta w Warszawie (zaprojektowany przez Wiktorię Czechowską-Antoniewską), upamiętniający wizytę Brandta i jego historyczny gest z 7 grudnia 1970 r.

autor zdjęcia: PAP/Grzegorz Rogiński

źródło: Rzeczpospolita

17 czerwca 1991 r. w Bonn premier RP Jan K. Bielecki i kanclerz RFN Helmut Kohl podpisali „Traktat o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy”

35 lat temu Polska i Niemcy zawarły bezprecedensowy traktat o przyjaźni – krok milowy w nowoczesnej współpracy między państwami. Jak go dziś uaktualnić w kontekście geopolitycznych wstrząsów, rosyjskiego zagrożenia i populistycznej propagandy?

Kanclerz Zachodnich Niemiec (RFN) Helmut Kohl przerwał raptownie od dawna zapowiedzianą wizytę w Polsce i wrócił do Berlina. Akurat w drugim dniu pobytu Kohla w Warszawie, 9 listopada 1989 r., zdarzyła się rzecz niesłychana: runął mur berliński. Wzniesiony w 1961 r., symbolizował podział świata na bloki natowski i radziecki po II wojnie światowej. Walił się wiec porządek jałtański, który w roku 1945 wepchnął Polskę do strefy wpływów ZSRR.

„Msza pojednania” Kohla i Mazowieckiego

Po dwóch dniach Kohl wrócił do Polski. By jednak zdążyć na zaplanowaną „mszę pojednania” na Śląsku Opolskim do biskupa Alfonsa Nosola, musiał wyczarterować samolot z Warszawy. Ledwo wylądował na Okęciu, dowiedział się, że lot do Opola z powodu mgły nie wchodzi w rachubę. Nie wahał się ani chwili. Prosto z lotniska swoją 30-osobową delegację wpakował do marnej jakości autobusu, jaki był pod ręką. Po rozklekotanej drodze z Warszawy do Opola nieogrzewany autokar jechał nocą 10 godzin. Przyzwyczajeni do zachodnioeuropejskich standardów dyplomaci w garniturach siedzieli pod kocami, ogrzewali się herbatą z termosów i na okrągło konsumowali kanapki, które Kohl hurtem wykupił na lotnisku. Ale kanclerz zdążył na „mszę pojednania”.

Liturgiczna ceremonia przekazania znaku pokoju z premierem Tadeuszem...