Klauzule umowne przerzucają koszt badań na lekarza

Podstawą zaufania do lekarza jest konieczność zapewnienia pacjentowi świadomości, iż medyk stawiając diagnozę i wdrażając leczenia musi dysponować rzetelną i pełną informacją.

W ostatnim czasie w mediach pojawiają się liczne informacje dotyczące klauzul zamieszczanych w umowach pomiędzy podmiotami prowadzącymi zakłady lecznicze a współpracującymi jako przedsiębiorcy lekarzami. Na portalach społecznościowych publikowane są skany fragmentów takich umów. Istotą tych klauzul jest pomniejszanie wynagrodzenia zleceniobiorcy (lekarza) o całość lub część kosztów badań zleconych pacjentom. Zagadnienie dopuszczalności zamieszczania takich postanowień umownych a także konsekwencji ich ewentualnej niedopuszczalności to przykład zastosowania tzw. klauzul generalnych przewidywanych przez polskie prawo.

Sposób oceny

Klauzule generalne są szczególnym rodzajem umieszczanych w aktach prawnych zwrotów niedookreślonych. Wyróżniają się jednak z tej grupy tym, że odsyłają do systemu ocen czy norm o charakterze pozaprawnym (tak scharakteryzował je Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 17 października 2000 r., sygn. akt: SK 5/99). W tym samym wyroku Trybunał wskazał, że „konieczność odesłania do systemu pozaprawnych ocen moralnych (zasad słuszności, dobrych obyczajów itp.) nie budzi wątpliwości" a same klauzule mają szczególne znaczenie „gdy chodzi o kształtowanie ładu gospodarczego", pozwalając uniknąć „przelegalizowania" obrotu gospodarczego, nadając mu odpowiednią elastyczność. Te ogólne uwagi...