Zadaniowy czas pracy – dodatkowa formalność czy sposób na elastyczność?

Dzięki zastosowaniu systemu zadaniowego pracodawca uwalnia się od niektórych obowiązków, a pracownik przejmuje inicjatywę w zakresie planowania na co dzień swojego grafiku.

Jednym z dostępnych w k.p. rozwiązań w zakresie sposobu organizacji obowiązków w firmie jest system zadaniowego czasu pracy uregulowany w art. 140: „W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy lub jej organizacją albo miejscem wykonywania pracy może być stosowany system zadaniowego czasu pracy. Pracodawca, po porozumieniu z pracownikiem, ustala czas niezbędny do wykonania powierzonych zadań, uwzględniając wymiar czasu pracy wynikający z norm określonych w art. 129”.

Pozwala on na większą elastyczność, ponieważ pracodawca nie musi rozplanowywać ani śledzić, dla potrzeb dokumentacyjnych, godzin pracy osób zatrudnionych w takim trybie. Dlatego firmy chętnie sięgają po to rozwiązanie m.in. w przypadku ludzi z branż kreatywnych, osób pracujących w terenie czy pracowników naukowych. Z drugiej strony zastosowanie tego systemu wymaga spełnienia przesłanek zawartych w przytoczonym przepisie, a także uważnego rozplanowania zadań tych, którzy mają być w nim zatrudnieni.

Kiedy można stosować system zadaniowego czasu pracy?

Wdrożenie systemu zadaniowego musi być uzasadnione rodzajem pracy, miejscem jej wykonywania lub organizacją. Wystarczy przy tym, żeby była spełniona jedna z tych przesłanek.

Zadaniowy czas pracy znajdzie zastosowanie na stanowiskach, na których trudno jest określić moment rozpoczęcia i zakończenia wykonywania obowiązków służbowych...