Z dziejów samochodów elektrycznych. Część 2

autor zdjęcia: Akrasia25/wikipedia

źródło: Rzeczpospolita

1913 Baker Electric – odrestaurowany egzemplarz można podziwiać w Crawford Auto-Aviation Museum

autor zdjęcia: Library of Congress

źródło: Rzeczpospolita

Senator George P. Wetmore z Rhode Island wraz z małżonką – w elektrycznym samochodzie Kriéger „Landaulette”, około 1906 r.

Pierwszą fabrykę luksusowych aut elektrycznych założył w Paryżu w 1894 r. Louis Antoine Kriéger. Jego „elektryki” były dwumiejscowe, wytworne i stale doskonalone. Ale szybko przegrały wyścig o klienta z tanimi spalinowymi Fordami T.

O samochodach elektrycznych jest coraz częściej mowa jako o koniecznej alternatywie dla środowiskowo szkodliwych samochodów spalinowych. Jest to niewątpliwie słuszny kierunek rozwoju, chociaż samochody elektryczne – obok licznych zalet – mają także sporo wad. Odkrywamy je teraz jako nowość, a przecież to one u początków rozwoju motoryzacji odgrywały wiodącą rolę!

Kontynuuję zatem opowieść o triumfalnym początku i sromotnej klęsce samochodów elektrycznych na początku XX w. W poprzednim felietonie opisałem pierwsze konstrukcje i pierwsze sukcesy elektromobili. Dzisiaj przyjrzymy się, co się działo dalej.

Po opisanych wcześniej sukcesach samochodów elektrycznych we Francji zapanowała wręcz moda na takie pojazdy – ciche, czyste, szybkie... Właścicieli oraz kierowców pierwszych samochodów spalinowych, których pod koniec XIX w. zaczynało także przybywać, określano słowem „chauffeur” (co oznacza palacza) – nieco wzgardliwym i niechętnym. Nawiasem mówiąc, od tego słowa pochodzi dawne polskie określenie „szofer”, które także nigdy nadmiernie pochlebne nie było. W 1901 r. odbyło się w Paryżu na Polach Elizejskich samochodowe korso kwiatowe. Wysłannik krakowskiego „Czasu” (dziennika, który ukazywał się w Krakowie od 1848 do 1939 r.) przytaczał opinie widzów o przejeżdżających samochodach:...