Na co uważać przy obliczaniu odpraw emerytalno-rentowych?

Ustalanie wysokości odprawy emerytalno-rentowej nie ogranicza się do prostego zsumowania wypłaconych wynagrodzeń. Błędy popełniane przez służby kadrowo-płacowe najczęściej dotyczą uzupełniania składników zmiennych, wprowadzania nowych elementów płacowych oraz rozliczania odprawy przy rozwiązaniu umowy w trakcie miesiąca.

Pracownikowi przechodzącemu na świadczenie emerytalno-rentowe przysługuje odprawa pieniężna, naliczana według zasad obowiązujących przy ekwiwalencie urlopowym. Prawidłowe ustalenie kwoty do wypłaty należy do obowiązków służb kadrowo-płacowych, które zgłaszają liczne wątpliwości w tym zakresie.

Wynagrodzenie może wymagać uzupełnienia

Powszechne prawo do odpraw emerytalno-rentowych reguluje art. 921 kodeksu pracy, ustalając ich wysokość na poziomie jednomiesięcznego wynagrodzenia. Natomiast § 2 ust. 1 pkt. 7 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 927) wyjaśnia, że wspomniane odprawy oblicza się według zasad obowiązujących przy ekwiwalencie urlopowym. Odpowiednie zastosowanie mają tu więc przepisy rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. z 1997 r. nr 2, poz. 14 ze zm.).

Ustalając podstawę odprawy ze składników zmiennych u pracownika, który w okresie branym pod uwagę...