Historyczne rewizje i absurdy

źródło: Rzeczpospolita

W sprawie rozliczeń takich postaci jak stalinowska prokurator Helena Wolińska (na zdjęciu) znaczna część lewicy zgubiła podstawowe moralne imperatywy

autor zdjęcia: Jacek Halicki

źródło: Rzeczpospolita

Lech Kaczyński zaproponował obchodzenie 1 marca Dnia Żołnierzy Wyklętych, a święto ustanowił jego następca z drugiej strony barykady, czyli Bronisław Komorowski. Dzisiaj Lewica proponuje ustawę, której uchwalenie byłoby sygnałem, że zbrojny opór przeciw ustanowionej przez Moskwę komunistycznej władzy to zbrodnicza pomyłka (na zdjęciu mural w Nowej Rudzie, 2016 r.)

Kruszy się ustanowiona po 1989 r. hierarchia narodowych wartości. Antykomunizm coraz większej liczbie ludzi wydaje się po prostu „pisowski”. To absurdalne pokłosie polaryzacji.

W tym samym momencie dwie autorki wydające książki o przeszłości ogłosiły, że spodziewają się negatywnego ich przyjęcia przez prawicę. Kornelia Sobczak, doktor kulturoznawstwa, napisała esej „Zośka i Rudy. O miłości, przyjaźni i Polsce”. Z kolei dziennikarka Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz jest autorką grubego tomu pod tytułem „Stygmat. Helena Wolińska i Włodzimierz Brus. Biografia”. Ta pierwsza pozycja to zbiór impresji i dygresji poparty jakimiś lekturami. Ta druga ma naturę pracy naukowej, z przypisami i z całym badawczym instrumentarium.

Obie mają wspólną cechę: autorki starają się wywołać wrażenie, że są nosicielkami jakichś nowych prawd podważających mniemania „dawnego świata”, ma się rozumieć konserwatywnego. Nieprzypadkowo książkę Sobczak wydała Krytyka Polityczna, a książkę Kwiatkowskiej-Moskalewicz – Agora. To wydawnictwa polityczne, dalekie od ideowej neutralności.

Kto zaszczuł Wolińską

Czy dostajemy starcie jedynie z „prawicą”, cokolwiek ta etykietka oznacza? Kwiatkowska-Moskalewicz zmaga się z życiorysem kobiety będącej elementem systemu stalinowskiej represji. Już na początku cytuje komentarze po śmierci Heleny Wolińskiej z 2008 r. To są wypowiedzi historyka Jerzego Eislera, człowieka o poglądach liberalnych, oraz Władysława Bartoszewskiego, wtedy już z prawicą wojującego, notabene będącego kiedyś...