Nieosądzona zbrodnia Niemców w Lublińcu

autor zdjęcia: Reytan

źródło: Rzeczpospolita

Zabudowania szpitala w Lublińcu, w którym dokonywano zbrodni

Prokuratorzy IPN z Katowic prowadzą śledztwo w sprawie zbrodni popełnionych przez Niemców na pacjentach szpitala psychiatrycznego w Lublińcu. Stali się oni ofiarami programu T4, czyli eutanazji. Lekarze nie zostali osądzeni.

Śledztwo dotyczy zbrodni nazistowskiej, „stanowiącej zbrodnię przeciwko ludzkości i zbrodnię wojenną, z naruszeniem prawa międzynarodowego”, na pacjentach szpitala psychiatrycznego w Lublińcu (Landes-Heil-und Pflegeanstalt). Do przestępstw miało dochodzić od października 1939 r. do stycznia 1945 r. W tym czasie urzędnicy niemieckiej administracji, m.in. ministerstw, instytucji medycznych i personelu medycznego, mieli dokonać zabójstwa bliżej nieustalonej liczby chorych – zarówno dzieci, jak i dorosłych.

Zdaniem śledczych personel medyczny kwalifikował pacjentów do eutanazji, stanowiącej w istocie mord medyczny. Kierowali oni bowiem wytypowanych pacjentów do ośrodków zagłady Sonnenstein w Pirnie koło Drezna, gdzie dokonywano zabójstw w komorach gazowych. Do tego w szpitalu w Lublińcu celowo doprowadzano do przedawkowania leków, w tym luminalu.

Zamordowano ponad 200 dzieci

„Działalność eksterminacyjna na chorych psychicznie pacjentach szpitala w Lublińcu stanowiła część centralnie zarządzanego niemieckiego programu oznaczonego kryptonimem T4, polegającego na fizycznej eliminacji osób ciężko i przewlekle chorych. Osoby te zostały uznane przez władze niemieckie za niegodne życia. Większość lekarzy odpowiadających za te zbrodnie nie została ukarana. Podczas procesu norymberskiego skazani zostali wyłącznie organizatorzy akcji” – napisał prokurator w...