Po aferze Pegasusa nadal brak zasad użycia programów szpiegujących

Po blisko ośmiu latach od wybuchu afery Pegasusa wciąż nie stworzono odpowiednich ram prawnych dla wykorzystywania tego typu oprogramowania do kontroli operacyjnej w sposób zgodny m.in. z Konstytucją RP.

To główne wnioski z raportu „Demokracja na podsłuchu. Polska wobec Pegasusa i oprogramowania szpiegującego” przygotowanego przez Fundację Panoptykon.

Używane przez służby (nie tylko w Polsce) programy szpiegowskie umożliwiają przełamywanie zabezpieczeń i wgląd do wszystkich danych znajdujących się w telefonie czy komputerze, a także zdalny dostęp do mikrofonu czy kamery.

– Po spyware sięgają zarówno rządy krajów autorytarnych, jak i demokratycznych. Same państwa często zaprzeczają stosowaniu takiego rodzaju narzędzi lub przyznają się do tego dopiero po ujawnieniu dowodów. Nie wiemy, czy po głośnej „aferze Pegasusa” polskie służby korzystają z takiego oprogramowania, ale potencjalnie jest to możliwe – czytamy w raporcie Panoptykonu. Dlatego organizacje pozarządowe w całej Europie uznają kwestię oprogramowania szpiegującego za jedno z najważniejszych zagrożeń dla demokracji, praw człowieka i cyberbezpieczeństwa w Unii Europejskiej i na świecie.

Narzędzie to, oprócz zwalczania terroryzmu czy zorganizowanej przestępczości, jest bowiem wykorzystywane do inwigilacji opozycji, aktywistów czy dziennikarzy.

Na granicy prawa

W Polsce Pegasusa użyto m.in. wobec Krzysztofa Brejzy, gdy ten był szefem sztabu Koalicji Obywatelskiej. W okresie kampanii wyborczej w 2019 r. do telefonu tego polityka włamywano się co najmniej 33 razy i wykradziono m.in. 80 tys....