![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Jutlandia
Zdjęty zgrozą ojciec Hariulf, kronikarz opactwa St. Riquier w Ponthieu, pisał o wojownikach z Jutlandii, którzy wylądowali na galijskim wybrzeżu: „Morze wyrzuca w torsjach na brzegi potwory, które wykarmiło swym jadem... Duńczycy, ci barbarzyńcy, wśród lasu wznoszących się masztów wyglądają jak dzikie bestie w puszczy”.
Od czasu złupienia w 793 r. klasztoru w angielskim Lindisfarne do połowy XI w. wikingowie wyruszający ze swych gniazd na Półwyspie Jutlandzkim i w dzisiejszej południowej Norwegii byli postrachem Europy. Dzisiejsi ich potomkowie to jedno z najbardziej nowoczesnych, pokojowych i liberalnych społeczeństw świata. Ale tysiącletnie tradycje i mitologia „królów morza” wciąż wpływają na ich zbiorową wyobraźnię i kulturę. Wczasy w zrekonstruowanych wioskach wikingów w Jutlandii to w Danii ulubiony sposób spędzania wakacji.
Półwysep Jutlandzki wyrastający z kontynentu europejskiego w okolicach Hamburga stanowi trzy czwarte terytorium Danii. Jego zachodnie wybrzeże, nad Morzem Północnym, to dzieło lodowca, morskich prądów i wiatru – liczący ok. 300 km długości pas plaż, ruchomych wydm, czyli diun, i odciętych piaszczystymi mierzejami od morza zalewów. Niegdyś prawie połowę powierzchni zachodniej i północnej Jutlandii zajmowały wrzosowiska. Dziś w tym słabo wciąż zaludnionym regionie przeważają lasy i...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
