TK zrobił unik, ale cieszyć się nie ma z czego

W trwającej 11. rok wojnie o Trybunał Konstytucyjny nadal nie ma przesilenia, które mogłoby zwiastować szybkie zakończenie konfliktu. Zamiast rozplątywania węzła obie strony szykują się do wiązania kolejnych supłów.

Od samego początku konflikt obfitował w wydarzenia z gatunku niemieszczących się w głowie. Pomysły, o których nawet nie śnili filozofowie, ochoczo w czyn wcielali politycy, a ściślej najbardziej niebezpieczny ich gatunek – politycy będący prawnikami.

Mieliśmy więc: wybranie sędziów TK na zapas, uchylenie uchwały Sejmu o ich wyborze, zaskarżanie do TK własnej ustawy o TK (dwa razy), nieprzyjęcie przez prezydenta ślubowania od prawidłowo wybranych sędziów i nocne zaprzysiężenie (tylko po to, by zdążyć przed wydaniem orzeczenia przez TK), wybór sędziów na zajęte już miejsca, niedrukowanie wyroków (nie zliczę), orzekanie sędziów dublerów, wybór prezesa TK z naruszeniem...