Życie potomków zesłańców Stalina

autor zdjęcia: Rusłan Szoszyn

źródło: Rzeczpospolita

Polacy z miejscowości Krasnaja Polana, gdzie m.in. wywożono Polaków w 1936 r.

autor zdjęcia: Rusłan Szoszyn

źródło: Rzeczpospolita

Władze Kazachstanu zorganizowały dla delegacji z Polski pokaz wyścigów konnych na stepie

Stalin wywiózł tysiące Polaków do Kazachstanu i porzucił w stepach. Ich prawnukowie uczą się dzisiaj polskiego i marzą o powrocie do ojczyzny.

– Parę lat temu posadziłam tu drzewka, ale nie chcą rosnąć. Zbyt gorąco i nie ma czym podlewać. Stoją w miejscu, ale jeszcze walczą, nie usychają. Być może kiedyś odbiją – opowiada Lidia, która z córkami schowała się pod jedną z nielicznych brzóz ratujących przed ponad 40-stopniowym skwarem.

Na co dzień mieszkają w Astanie, prowadzą osiedlowy sklepik, ale co roku przyjeżdżają do Narodowego Sanktuarium Królowej Pokoju we wsi Oziornoje na północy Kazachstanu (niedaleko granicy z Rosją), by spotkać się z innymi potomkami wywiezionych tam w czasach stalinowskich Polaków. Tam, na pobliskiej stacji Tajynsza, w 1936 r. z wagonów bydlęcych wraz z ponad 35 tys. Polakami wysiedli jej pradziadkowie. Mieszkali na sowieckim Wołyniu, ale reżim stalinowski uznał ich za „element antysowiecki” i wywiózł do kazachstańskich stepów. Pradziadka rozstrzelano. Ale rodzina Lidii o tym dowiedziała się dopiero dwa lata temu.

Tajemnice zbrodni Stalina wciąż strzeżone

– NKWD zabrało pradziadka niedługo po deportacji i nikt już go nie widział. Moja prababcia zmarła w latach 70. i przez całe życie wierzyła, że pradziadek żyje i kiedyś wróci – mówi Lidia.

Od kilku lat walczy o to, by poznać los pradziadka. A to, jak się okazuje, w Kazachstanie nie jest proste nawet po ponad siedemdziesięciu latach od śmierci Stalina i po ponad trzech dekadach od...