Do prokuratora Krzysztofa Parchimowicza

Doceniam odwagę prokuratorów z Lex Lex Super Omnia i ich pracę w obronie standardów. Niestety czasem łatwiej w opozycji walczyć o zasady, niż mając władzę, samemu te zasady realizować.

Cenię Pana, szanuję i podziwiam za to, co Pan jako prokurator robi. Z powodu tej szczerej sympatii pozwalam sobie odpowiedzieć tym listem na Pana wpis w mediach społecznościowych, dotyczący również mnie

Po nieprawomocnym umorzeniu sprawy dwóch wież w imieniu Gerarda Birgfellnera krytycznie skomentowałem tę decyzję, bo występowanie przed opinią publiczną w imieniu klienta, gdy jego prawa są naruszane, jest obowiązkiem adwokata.

Zareagował Pan wpisem: „to, co mówią i piszą w mediach adwokaci Roman Giertych i Jacek Dubois oraz radczyni generalna w MS Ewa Wrzosek, budzi we mnie uczucie niesmaku. Nic na to nie poradzę, to kwestia smaku”.

Doceniając Pana nawiązanie do Zbigniewa Herberta, zastanawiam się, czy bohatersko stając w obronie prokurator Małgorzaty Szeroczyńskiej, równocześnie nie staje się Pan obrońcą niesmacznej sprawy. Co więcej, wrzucając nas wszystkich do jednego worka, zaprzecza Pan zasadzie indywidualnej oceny zachowań.

Dlatego dla porządku przypominam, że na ten temat nie napisałem słowa, a moje medialne komentarze były różne od mecenasa Giertycha.

Po postanowieniu o umorzeniu – z którym też się nie zgadzam – mecenas pisał o pisowskim zabetonowaniu istniejących w prokuraturze układów. Takiej oceny nie dokonałbym, bo pani prokurator, członkini Lex Super Omnia, nijak nie da się połączyć z polityką kadrową Zbigniewa Ziobry i nie da się...