Sposób wyboru RPO buduje zaufanie

Społeczeństwo obywatelskie dostało to, co sobie wypracowało w dialogu z otwartymi na nowości politykami i polityczkami. Wybór rzecznika praw obywatelskich będzie poprzedzony publicznym przesłuchaniem kandydatów.

Organizacje społeczne będą miały okazję do zadania pytań. I wydarzyło się to, pomimo zmiany na stanowisku marszałka Sejmu. Szymon Hołownia, który wprowadził w Sejmie przesłuchania odszedł ze stanowiska marszałka Sejmu. Ale Włodzimierz Czarzasty kontynuuje tę „nową tradycję”. Zapewne wielką rolę odgrywa tu marszałkini Senatu – Małgorzata Kidawa-Błońska, która jest niezwykle otwarta na tę formę udziału obywateli w procesie wyboru na najwyższe stanowiska w państwie. To ona i jej kancelaria stanowią pamięć instytucjonalną takich przesłuchań. Pożądane byłoby oczywiście, by odpowiednie procedury znalazły się w Regulaminie Sejmu. Ale w odpowiedniej komisji dominują raczej uprzedzenia do obywateli (pisałam o tym w tekście dla „Rz” „Obywatel posłowi wilkiem”), niż otwartość. Cieszymy się zatem z tego, co mamy.

Debata gwałtownie przyspieszyła

Czyli jest dobrze. Ale i niedobrze. O społecznych oczekiwaniach i zmianach podejścia do wyboru RPO na przestrzeni ponad dziesięciu lat pisałam zaledwie dwa miesiące temu w tekście „Lekcje polityki dla obywateli”. A dziś debata o tym, jak powinien wyglądać wybór RPO, gwałtownie przyspieszyła. I pojawiają się nowe koncepcje. Wszystkie jednak wynikają z istoty tego stanowiska – jest to „Nasz (obywatelski) Rzecznik”.

Teoretycznie można by o tym dyskutować już po wyborze RPO. Po co psuć atmosferę teraz. Ale po wyborze temat nie będzie nikogo interesował. A...