Nadzór nad szpitalami – kto i co może, a czego nie może

Ministerstwo Zdrowia i NFZ mają wiele narzędzi do monitorowania działalności szpitali, a także pozyskiwania od tych podmiotów informacji o wynagrodzeniach i zatrudnieniu niezależnie od jego formy (umowa o pracę czy umowa cywilno-prawna).

Trwająca od kilku miesięcy publiczna dyskusja nad działalnością szpitali, których właścicielami lub organami założycielskimi są jednostki samorządu terytorialnego, a w szczególności przypisywanie prezydentom czy wójtom odpowiedzialności za ich funkcjonowanie, wymaga posiadania wiedzy na temat tego, co i kto może robić w zakresie wykonywania nadzoru nad szpitalami. W dyskusji medialnej pojawiło się wiele mitów i przekłamań. Spróbujmy się przyjrzeć faktom, a przede wszystkim przepisom.

Forma prawna szpitali – podmiotów leczniczych

Uchwalona w 2011 r. ustawa o działalności leczniczej (dalej : u.o.l.) to podstawowa regulacja formalno-prawna w tym zakresie. Wprowadza ona, w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, trzy możliwe formy prawne dla prowadzenia szpitala:

1) spółkę kapitałową,

2) jednostkę budżetową,

3) samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej (dalej : SPZOZ).

Według mojej wiedzy wśród podmiotów nadzorowanych przez j.s.t. dominują podmioty lecznicze działające w formie SPZOZ i spółek kapitałowych.

Dopuszcza się również tworzenie szpitali czy poradni przez związki międzygminne czy powiatowo-gminne. Jednak ta możliwość formalno-prawna, dość popularna przy rozwiązywaniu problemów komunikacyjnych, praktycznie nie jest wykorzystywana w działalności leczniczej....