Nasz człowiek w Afryce

autor zdjęcia: Instagram

źródło: Rzeczpospolita

Wiesław Grabowski (1948–2026)

Wiesław Grabowski trenował pierwszą reprezentację Zimbabwe, był dyrektorem tamtejszej federacji, założył prywatną akademię piłkarską. W Afryce był bardziej popularny niż w Polsce.

Urodził się w Zabrzu, na Śląsku grał w piłkę, ale nie na tyle dobrze, aby robić karierę ligową. I zapewne miał świadomość swoich ograniczeń, bo szybko zrozumiał, że bardziej od grania interesuje go trenowanie piłkarzy.

W drugiej połowie lat siedemdziesiątych zamieszkał w Warszawie, zaczął społeczną współpracę z PZPN, chodził na wszystkie mecze i grał w naszej dziennikarskiej drużynie FC Publikator. Nie bardzo wiedzieliśmy, kim jest i skąd się wziął.

Nigdy nie mówił o sobie za dużo, a jednocześnie miał zawsze dużo do powiedzenia. A były to uwagi na temat piłki, dalekie od sztampowych uwag ówczesnych trenerów, w rodzaju: Macie z wiatrem, grajcie górą.

Zwracał na siebie uwagę właśnie z tego powodu, a poza tym był w naszej drużynie potrzebny, bo przy naszych nie najwyższych umiejętnościach też się wyróżniał. I w ten sposób zaczęła się nasza bliższa znajomość. Jacek Gmoch też najwyraźniej coś w nim dostrzegł, bo w okresie przygotowań do mistrzostw świata w Argentynie Wiesiek stał się jednym z jego współpracowników.

Mogło się wydawać, że stanie się jednym z najbliższych, ale tak się nie stało. Gmoch miał swoje koncepcje, a po mundialu już ich nie miał. Cała wątła struktura jego sztabu się rozpadła. Zatrudniani przez trenera...