![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Wojownik iberyjski z falcatą
W wojsku kartagińskim walczyło wiele nacji i wyjątkowa była rola oddziałów najemnych. Utrzymywano m.in. kontyngenty Libijczyków, Numidów, Greków, Liguryjczyków, Celtyberów i Iberów, przy czym każda grupa zachowywała własny tradycyjny ubiór i uzbrojenie.
Iberowie stanowili jeden z ważniejszych kontyngentów w czasach wojen punickich (w armiach kartagińskich obecni są już w IV wieku p.n.e.), ceniono ich, podobnie jak Celtów, jako wojowników niezrównanych w walce na bliskim dystansie, doskonale władających mieczem. Choć używano kilku typów, znakiem rozpoznawczym iberyjskich żołnierzy był miecz zwany falcata, który rozpowszechnia się w V wieku. Generalnie przyjmuje się, iż trafił na Półwysep Pirenejski za sprawą Greków (wskazuje się też Etrusków) i jest wierną kopią helleńskiej machairy lub kopisa (miecze te są bardzo podobne, ich systematyka stanowi wciąż pole dyskusji). Była to broń o masywnej jednosiecznej...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
