Przeciąganie sprawy, żeby zyskać na czasie, to nadużycie

Odwlekanie zakończenia postępowania o przestępstwo skarbowe tylko po to, aby fiskusowi stworzyć formalne warunki do merytorycznego orzekania, jest niedopuszczalne.

Ściganie oszustów podatkowych i wykrywanie nadużyć to ważne zadanie urzędników skarbowych. Jednak stosowanie kodeksu karnego skarbowego tylko po to, żeby zyskać na czasie, to już inna para kaloszy. O tym, że zarzutami karnymi nie można szafować bez umiaru i uzasadnienia, przypomniał fiskusowi Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) we Wrocławiu w wyroku z 24 lutego 2026 r.

Na tropie oszustwa

Kością niezgody w sprawie było rozliczenie VAT za 2014 r. Fiskus zarzucił, że spółka zajmująca się obrotem telefonami komórkowymi uczestniczyła w łańcuchach transakcji – tzw. karuzeli podatkowej – których celem miało być dokonanie oszustwa podatkowego w postaci wyłudzenia VAT. Uznał, że co najmniej nie dochowała należytej staranności i nie podjęła wystarczających działań przed uchronieniem się od udziału w tym procederze.

Podatniczka broniła się przed zarzutami, a jednym z argumentów, który ostatecznie okazał się fundamentalny dla sprawy, było przedawnienie zobowiązania za sporny okres. Urzędnicy zbijali go twierdzeniem, że doszło do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia VAT z uwagi na prokuratorskie śledztwo, które obejmowało też nieprawidłowości w rozliczeniu podatkowym.

Spółka nie dała za wygraną. W skardze do sądu administracyjnego podniosła m.in., że mimo doręczenia jej zawiadomienia faktycznie nie zaistniała przesłanka...