Czy w wojnie USA z Iranem chodzi o ropę naftową dla Chin?

autor zdjęcia: REUTERS

źródło: Rzeczpospolita

USA dysponują 11 lotniskowcami o napędzie atomowym, a Chiny posiadają trzy lotniskowce o napędzie konwencjonalnym (w tym jeden szkoleniowy)

Amerykańska blokada morska irańskich portów pokazała, że Stany Zjednoczone mają potencjalną możliwość odcięcia Chińskiej Republiki Ludowej od około połowy jej importu ropy. Decydenci z Pekinu muszą to brać pod uwagę, jeśli rozważają kwestię tajwańską.

Normalny przepływ statków przez Cieśninę Ormuz musi zostać utrzymany – stwierdził chiński prezydent Xi Jinping w poniedziałkowej rozmowie telefonicznej z saudyjskim następcą tronu, księciem Mohammedem bin Salmanem. Gdy wypowiadał te słowa, ruch w tej cieśninie był niemal zerowy. Blokowany był przez irański Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej. Amerykanie prowadzili wtedy swoją blokadę irańskich portów.

Choć Chiny nie odczuwały jeszcze większych zaburzeń na rynku naftowym (zgromadziły wcześniej duże rezerwy surowca), to przedłużające się ograniczenia w podaży musiały je zaniepokoić. Przed wojną USA oraz Izraela z Iranem sprowadzały one około połowy potrzebnej im ropy naftowej z Bliskiego Wschodu. Kupowały – ze sporą zniżką – około 90 proc. irańskiej ropy.

Przez irańską blokadę początkowo były przepuszczane objęte sankcjami tankowce płynące do Chin, ale amerykańska Marynarka Wojenna zaczęła je zawracać. Napływ ropy z Bliskiego Wschodu do Państwa Środka całkowicie nie został zaprzestany (głównie dlatego, że Arabia Saudyjska przekierowała 7 mln baryłek surowca dziennie do terminali nad Morzem Czerwonym), ale działania administracji Donald Trumpa mogły uświadomić Pekinowi, że Amerykanie mogą przejąć kontrolę nad Cieśniną Ormuz. Zwłaszcza, że USA podjęły działania na rzecz zwiększenia swojej kontroli nad innymi kluczowymi szlakami żeglugowymi na świecie.

Strategia blokady...