Miłość romantyczna się kończy

autor zdjęcia: UMK

źródło: Rzeczpospolita

Mężczyźni widzą winę w kobietach, które według nich „oszalały” i „chcą za dużo”, a kobiety postrzegają mężczyzn, którzy pozostali wolni, jako „popapranych” – mówi prof. Tomasz Szlendak, socjolog, autor książki „Miłość nie istnieje”.

Czytając pana książkę – „Miłość nie istnieje”, nie mogłam się zdecydować: czy chcę ją wyrzucić przez okno, czy nie mogę się oderwać, bo to interesująca prowokacja.

W książce nie ma żadnej prowokacji. To wyłącznie interpretacja procesu, który rozpoczął się już jakiś czas temu. Dlaczego chciała pani wyrzucić ją przez okno?

Mam wrażenie, że jest niesprawiedliwa wobec kobiet, a więcej empatii ma pan dla mężczyzn.

A mężczyźni mówią, że jest na odwrót. Dlatego myślę, że książka jest – za przeproszeniem – obiektywna. Pokazuje zmieniające się role, oczekiwania i szanse obu płci na rynku matrymonialnym. To, co z perspektywy czytelniczki jest empatią dla mężczyzn, to diagnoza: ich szanse się zmniejszają. To, że znacząca część mężczyzn zostaje na mieliźnie, nie stanowi obserwacji empatycznej.

Kto ma rację: kobiety czy mężczyźni?

Nikt. Zakładam, że jednym z powodów, dla którego nie wyrzuciła pani książki, jest to, że zdejmuje ona ciężar odpowiedzialności z jednej i drugiej płci. A już na pewno z jednostki powszechnie obwinianej za to, że jest samotnym mężczyzną lub samotną kobietą. Pochyliłem się nad tym, czego ludzie nie chcą zobaczyć. Przyczyna leży w konstrukcji natury ludzkiej.

Co to znaczy?

Szukamy winy wewnątrz drugiego człowieka. Psychologia społeczna opisuje to jako podstawowy błąd...