Czy ławnicy i sędziowie pokoju są potrzebni?

Czy sądownictwo naprawdę potrzebuje większej liczby ławników, aby sprawniej i szybciej funkcjonować? A może sędziowie pokoju uratują wymiar sprawiedliwości?

Odpowiedzi na te pytanie nie są proste, choć, moim zdaniem, warto rozważyć te kwestie, rozmyślając o faktycznej poprawie wymiaru sprawiedliwości.

Wielowiekowa tradycja kontra skrzecząca rzeczywistość

W mediach pojawiają się zapowiedzi zmian dotyczących statusu i pozycji ławników sądowych. Po błyskotliwej akcji Ministerstwa Sprawiedliwości z czasów pana Bodnara, porównującej ławników do paprotek, pojawia się pomysł, aby nazywali się oni sędziami społecznymi. Brzmi to oczywiście nieco lepiej. Sama zmiana nazwy ławników jednak wiele nie wnosi, a poza tym jest sprzeczna z wielowiekową tradycją. Mówi się także o rozszerzeniu katalogu spraw rozpoznawanych z ich udziałem.

Na kanwie tych zapowiedzi pojawia się jednak pytanie, czy ławnicy faktycznie są potrzebni w wymiarze sprawiedliwości i czy jest sens poszerzać jeszcze zakres spraw, w których mieliby orzekać. Oczywiście w teorii ławnicy w sądach są potrzebni. Wnoszą przecież do orzekania społeczny punkt widzenia, zdroworozsądkowe spojrzenie na sprawy, swoje doświadczenie życiowe i w ten sposób...