![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Nie każde dofinansowanie wypoczynku pracownika pomniejszy przychód
Małe firmy nie powinny mieć problemów z zaliczeniem do kosztów podatkowych wypłacanych zatrudnionym świadczeń urlopowych. Gorzej u większych przedsiębiorców
To dlatego że w myśl przepisów kosztem podatkowym jest świadczenie urlopowe, ale tylko gdy zostało wypłacone zgodnie z ustawą o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych z 4 marca 1994 (DzU z 1996 r. nr 70, poz. 335 ze zm.).
Wynika tak z art. 23 ust. 1 pkt 42 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) oraz art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT).
Alternatywa tylko dla małych
Co mówi ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (zfśs)? Zgodnie z nią pracodawcy spoza sfery budżetowej zatrudniający według stanu na 1 stycznia danego roku mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty mogą tworzyć zfśs lub – jeśli takiego funduszu nie utworzą – wypłacać świadczenie urlopowe.
Z kolei pracodawcy zatrudniający co najmniej 20 pracowników (lub więcej) w przeliczeniu na pełne etaty mogą wybrać: albo tworzą zfśs, albo z niego rezygnują.
Możliwość taką daje im art. 4 ust. 2 ustawy (pracodawcy, których pracownicy nie są objęci układem zbiorowym pracy, mogą zawierać w regulaminie wynagradzania postanowienia o rezygnacji z tworzenia funduszu oraz o ustalaniu innej, niż przewiduje ustawa, wysokości odpisów na fundusz).
Pracodawcy ci nie mają jednak możliwości zdecydowania, że w to miejsce wypłacają świadczenie urlopowe (jako alternatywę dla braku funduszu)....
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
