Wszystkie demony Mattiego

źródło: AFP

Matti Nykänen zdobył złoty i srebrny medal igrzysk w Sarajewie (1984) i trzy złote w Calgary (1988). Był dziewięciokrotnym medalistą mistrzostw świata (pięć razy złoto, zaczął od Oslo’1982), także mistrzem świata w lotach (1985), mistrzem świata juniorów (1991) i mistrzem świata weteranów (2008). Cztery razy zdobywał Puchar Świata, zwyciężył w 46 konkursach pucharowych, dwa razy wygrywał Turniej Czterech Skoczni. Był też rekordzistą świata w długości lotu – 191 m w 1985 r.

Nie żyje jeden z najlepszych skoczków w historii. Matti Nykänen miał 55 lat. Finlandia straciła swego George'a Besta.

Starsi jeszcze pamiętają uśmiechniętego chłopaka z blond czupryną, który wygrywał w latach 80. niemal każdy konkurs skoków, fantastycznego mistrza olimpijskiego i mistrza świata. Młodsi widzieli tylko szarpiącego się z życiem byłego sportowca, przegranego bohatera fińskich tabloidów, alkoholika, celebrytę, marnego piosenkarza, niespełnionego polityka i skazywanego za ataki nożownika.

Zagubiony chłopiec

Szamotał się ponad ćwierć wieku w biało-czarnym życiu, nie potrafiąc znaleźć spokojnego miejsca gdzieś w środku. W wydanej 15 lat temu biografii „Pozdrowienia z piekła" pisał: „Nie mam prywatnego życia, bo mam zły wizerunek". Zły – mało powiedziane.

Egon Theiner, współautor biografii, o której jej bohater rzekł, że „powinna stać na każdej półce obok Biblii", spędził z Nykänenem kilkanaście miesięcy. Zobaczył z bliska, czym była ta chciana i niechciana popularność skoczka w Finlandii. Dlaczego dostrzegano i opisywano, niekiedy wyśmiewano każdy grzech i fałszywy krok byłego mistrza.

Cytowano nieraz jego pijackie bon moty: „Każda szansa jest okazją", „Jutro jest zawsze przyszłością", „Miłość jest jak kłębek wełny – zaczyna się i kończy" jako przykład upadku intelektualnego, pokazywano zagubienie faceta w średnim wieku, który nie potrafił znaleźć się w...