Strajk to nie to samo co akcja protestacyjna

Walka o prawa pracownicze nie musi polegać na zaprzestaniu wykonywania pracy. Załoga może wybrać inną formę protestu.

Strajk polega na zbiorowym powstrzymywaniu się pracowników od wykonywania pracy w celu rozwiązania sporu dotyczącego konkretnych interesów (art. 17 ust. 1 ustawy z 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych; tekst jedn. DzU z 2019 r., poz. 174; dalej: ustawa). Te interesy to: warunki pracy, płaca, świadczenia socjalne, a także prawa i wolności związkowe pracowników lub innych grup, którym przysługuje prawo zrzeszania się w związkach zawodowych.

Przepisy ustawy jednoznacznie określają, że strajk to środek ostateczny. Nie wolno go ogłosić bez uprzedniego wyczerpania możliwości rozwiązania sporu według zasad określonych w ustawie (zgłoszenie żądań, rokowania, mediacje).

Zbiorowy charakter

Niezbędną częścią strajku jest ekonomiczny powód zaprzestania pracy przez zatrudnionych. W pojęciu strajku regulowalnym prawem pracy nie mieszczą się przerwy w wykonywaniu...