Niech prawo oduczy nienawiści

Mateusz Woiński Jarosław Zagrodnik Rasa, kolor skóry, narodowość, przynależność wyznaniowa, orientacja seksualna to cechy szczególnie chronione nie tylko przez kodeks cywilny.

Mowa nienawiści to zjawisko niemal powszechne w przestrzeni publicznej. Nie ma jednolitych barw politycznych, kulturowych czy tożsamościowych. Ujawnia się, choć z różnym natężeniem, we wszystkich kręgach społecznych. Wpływa zawsze destrukcyjnie na kształtowanie właściwych postaw etycznych, moralnych i społecznych, w szczególności w relacjach interpersonalnych w środowisku dzieci i młodzieży. Podczas II Kongresu Prawników Polskich, który odbył się 1 czerwca 2019 r. w Poznaniu, podjęto uchwałę, w której podkreślono, że mowa nienawiści jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla trwałości społeczeństwa obywatelskiego oraz demokracji.

Ten projekt likwiduje słabości

Zgodnie z definicją sformułowaną przez Radę Europy pod pojęciem mowy nienawiści kryją się wypowiedzi, które szerzą, propagują i usprawiedliwiają nienawiść rasową, ksenofobię, antysemityzm oraz inne formy nietolerancji, podważające bezpieczeństwo demokratyczne, spoistość kulturową i pluralizm. W aspekcie prawnokarnym zjawisko to jest ujmowane w szerszym kontekście tzw. przestępstw z nienawiści (z ang. hate crimes).

Przestępstwa tego rodzaju stanowią skrajną formę uprzedzeń; zaprzeczają godności ludzkiej i podważają indywidualizm człowieka. Godząc w dobra indywidualne określonej osoby, zagrażają jednocześnie bezpośrednio dobru publicznemu ze względu na potencjał generowania konfliktu i przemocy w...