Mury oporowe bez pozwoleń i zgłoszeń

Niewielka różnica poziomów gruntu i kilka betonowych bloczków – to wystarczało, by narazić się na zarzut samowoli budowlanej i opłatę legalizacyjną sięgającą 125 tys. zł. W tym roku sytuacja inwestorów wreszcie się zmieniła.

Przez lata stawianie murów oporowych na prywatnych działkach było jednym z najbardziej zapalnych punktów na linii inwestor–sąsiedzi–nadzór budowlany. Problem wynikał z faktu, że ustawa z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 418 z późn. zm., dalej: PB) nie zawiera precyzyjnej definicji muru oporowego, a więc to orzecznictwo sądów administracyjnych definiowało takie budowle. Dodatkowo dotychczas realizacja muru oporowego, czy to o wysokości 30 cm, czy 70 cm, zgodnie z regulacjami PB wymagała pozwolenia na budowę. W efekcie inwestorzy, stawiając ogrodzenia pomiędzy działkami o różnych poziomach gruntu czy też oddzielając części własnej nieruchomości przy różnicy poziomów, często wykonywali mur oporowy bez takiego pozwolenia, co wiązało się z dotkliwymi sankcjami. W końcu jest szansa na realną zmianę w tym zakresie.

Nowelizacja prawa budowlanego

7 stycznia 2026 r. (w przeważającej części) weszła w życie ustawa z 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1847, dalej: NPB). Dodała do art. 29 ust. 2 PB nowy pkt 38, zgodnie z którym budowa konstrukcji oporowych o wysokości nie większej niż 0,80 m nie wymaga już ani decyzji o pozwoleniu na budowę, ani nawet zgłoszenia robót budowlanych. To znaczne odejście od dotychczasowej zasady, według której mury...