Dziecko nie jest contentem

Sharenting to zjawisko, które wymaga zdecydowanej reakcji – nie poprzez zakazy, ale wyznaczanie granic.

Sharenting jako zjawisko polegające na publikowaniu przez rodziców zdjęć, filmów i informacji o swoich dzieciach w mediach społecznościowych stało się jedną z najbardziej kontrowersyjnych praktyk rodzicielskich w dobie mediów społecznościowych. Sharenting niejedno ma imię.

Z jednej strony portale społecznościowe zalewają publikowane przez rodziców zdjęcia z wakacji, ze świadectwami w ręku, z występów scenicznych, ale też z różnych mniej lub bardziej kompromitujących dla dzieci sytuacji. Pozornie niewinne pobudki, jakimi są najczęściej chęć dzielenia się szczęściem, coraz częściej rodzą pytania natury prawnej i etycznej.

Z drugiej strony mamy także biznesową chęć wykorzystywania wizerunku dzieci w social mediach. Influencerzy posiadający szerokie zasięgi, czasami nawet milionowe społeczności, decydują się na wykorzystanie wizerunku swoich nieletnich pociech do celów reklamowych. I tak, niczego nieświadomy noworodek czy kilkulatek staje się ofiarą własnych rodziców, reklamując towary czy usługi o różnym charakterze.

Gdzie kończy się rodzicielska władza, a zaczyna się naruszenie godności i prawa do prywatności najmłodszych? Czy istnieje bezpieczna ilość zdjęć dzieci wrzucanych online? Czy wystarczy już jedno, aby dziecko dosięgły skutki, których dorośli użytkownicy internetu nie przewidzieli?

Przykra statystyka… i praktyka...