Zbudowany na niedoskonałych

Miłość do Kościoła wymaga dziś nie tylko szacunku wobec biskupów, lecz także odwagi mówienia prawdy o problemach, które osłabiają ich wiarygodność.

„A mur Miasta ma dwanaście warstw fundamentu, a na nich dwanaście imion dwunastu Apostołów Baranka” (Ap 21,14), czyli o trudnej relacji z biskupami

Apostołowie, których poznajemy na kartach Pisma Świętego, są dalecy od ideału, a jednak stali się fundamentem Kościoła. To samo napięcie między urzędem a ludzką słabością dotyczy dzisiejszych biskupów. Jak docenić to, co święte, a sprzeciwiać się temu, co złe?

Ukryty przekaz

Jednym z istotnych kryteriów oceny autentyczności historii biblijnych jest tzw. „kryterium zakłopotania” (ang. criterion of embarrassment). Logika tego argumentu sprowadza się do stwierdzenia, że autorzy najważniejszych tekstów religijnych nie wymyślaliby zdarzeń, które stawiają przywódców Kościoła w złym świetle. Skoro opisy tak kompromitujących zdarzeń, jak trzykrotne wyparcie się Jezusa (Mt 26,69–75), trzykrotne uśnięcie uczniów w czasie modlitwy w Ogrójcu (Mt 26,36–46) czy brak wiary apostoła Tomasza (J 20,24–29), znalazły się na kartach Nowego Testamentu, to prawdopodobieństwo ich autentyczności znacznie wzrasta. Celem historyczno-krytycznej egzegezy Pisma Świętego jest ustalenie, co autor biblijny chciał przekazać swoim pierwszym odbiorcom i jakie było historyczne znaczenie tekstu w momencie jego powstania.

Ewangelie i Dzieje Apostolskie często pokazują apostołów w nienajlepszym świetle. Po co...