Studium zagospodarowania przestrzennego nie jest źródłem prawa
Rozliczenia | Wprowadzenie ustawowej definicji dla terenów budowlanych pozwoli w wielu przypadkach uniknąć sporów o zakres zwolnienia z VAT przewidzianego dla terenów niezabudowanych.
Bezpośrednim powodem, dla którego ustawodawca zdecydował się wprowadzić do ustawy o VAT definicję terenu budowlanego, były liczne spory między podatnikami a fiskusem. Ostatecznie orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego przypieczętowało korzystną dla przedsiębiorców wykładnię przepisów.
Z powodu braku ustawowej definicji terenu budowlanego powstał problem stosowania zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Do 31 marca 2013 r. zwolnienie obejmowało dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
Spory o studium
Wobec braku ustawowej definicji terenu budowlanego powstał problem, jakie znaczenie dla podatkowej klasyfikacji nieruchomości ma studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Podatnicy upierali się, że nie jest ono przepisem prawa miejscowego i może być w dowolnym momencie zmienione przez radę gminy. Dlatego w razie braku aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego wiążące są zapisy w...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta


![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)