Ultrakatolicy nie tworzą kultury

autor zdjęcia: Ryszard Waniek

źródło: Fotorzepa

autor zdjęcia: Andrzej Wiktor

źródło: Fotorzepa

Wystawione w Teatrze Narodowym „Narty Ojca Świętego” zostały uznane za bluźnierstwo

Zamieszanie wokół spektaklu 
„Golgota Picnic" pokazuje, 
że środowisko ultrakatolickie 
zachowuje się jak naburmuszony 
brzdąc, który czuje się ciągle 
obrażany. Jego aktywność 
w sztuce jest tymczasem żadna 
– pisze publicysta „Rzeczpospolitej".

Słyszymy ciągle zewsząd narzekania, jak bardzo laicyzuje się współczesna sztuka, jak coraz mniej jest w niej treści religijnych i chrześcijańskich. Paradoks polega na tym, że jeśli już ktoś te kwestie zaczyna poruszać – od razu okazuje się, że obraża wartości religijne i szarga świętości chrześcijan. Oznacza to, że sami katolicy w najbardziej żywotnych dla siebie sprawach pozostają bierni, oddając pole debaty swoim, rzekomym, wrogom ideowym. Rzekomym, bo sami są ofiarami własnej bierności i indolencji. Bierności, która polega głównie na tym, że nie są w stanie stworzyć własnych dzieł, a co dopiero arcydzieł, i ograniczają się do kościelnej kruchty. Można mówić nawet o grzechu zaniechania, który przykrywa pomstowanie towarzyszące takim wydarzeniom jak „Golgota Picnic".

Objawy paranoi

Brak zaangażowania bierze się również z tego, że wspomniane środowiska nie mają w przeważającej części żadnych kompetencji, aby odbierać współczesną sztukę, oceniać ją, a co dopiero tworzyć. Wystarczy natomiast słowo wytrych „bluźnierstwo" czy „treści antyreligijne" – by skrzyknąć się pod sztandarem Telewizji Trwam albo Krucjaty Różańcowej, by powtarzać publicznie banały o ataku na Kościół, które nic nie wnoszą do debaty. Są za to kolejnym potwierdzeniem bierności, automatyzmu odruchów obronnych, syndromu obleganej twierdzy...