Ustalenie stałej ceny waluty nie zawsze będzie korzystne

Z WOKANDY | Podatnicy, chcąc ograniczyć ryzyko kursowe związane z ich podstawową działalnością, zawierają w tym celu 
z bankami kontrakty opcyjne. Powinni się upewnić, czy przyjęta przez nich strategia nie kreuje ryzyk w zakresie VAT.

Spółki zawierające z instytucjami finansowymi kontrakty opcji walutowych postrzegają często tę działalność jako nabywanie usług finansowych od podmiotu profesjonalnego, najczęściej banku. Organy podatkowe prezentują jednak stanowisko, zgodnie z którym wystawienie opcji walutowych zawsze jest świadczeniem usług w rozumieniu przepisów o VAT. Nawet wtedy, gdy wystawcą jest podmiot „niefinansowy", a nabywcą bank lub inna instytucja finansowa profesjonalnie oferująca usługi w zakresie instrumentów finansowych.

Czego dotyczył spór

Ostatnio także WSA w Warszawie w nieprawomocnym wyroku z 22 stycznia 2014 r. (III SA/Wa 1767/13, relacja na podstawie ustnych motywów wyroku) utrzymał w mocy interpretację indywidualną, zgodnie z którą spółka przyjmująca na siebie zobowiązanie wykonania określonego świadczenia wynikającego z danej transakcji (wystawca opcji) będzie podatnikiem (usługodawcą) w rozumieniu przepisów o VAT. W stanie faktycznym zaprezentowanym w tej sprawie podatnik podnosił, że jego działalność obejmuje produkcję, handel i dystrybucję towarów, a kontrakty opcyjne były przez niego zawierane w celu zabezpieczenia się przed ryzykiem walutowym. Spółka podnosiła, że jeżeli w toku takiej działalności wystawia opcje, to działa jako nabywca profesjonalnych usług finansowych świadczonych przez wyspecjalizowany w...